Distributiecontract

Distributiecontracten zijn er in vele soorten en maten. De belangrijkste onderscheiding is wellicht die tussen consignatiecontracten, waarbij de eigendom niet overgaat op de distributeur, en finished product deals waarbij de eigendom wel overgaat.

Distributie van auteursrechtelijk beschermd materiaal is voorbehouden aan de auteursrechthebbende wanneer het valt onder het bereik van de exclusieve IE-rechten. Distributiecontracten omvatten veelal een merklicentie.

In het digitale domein hebben distributiecontracten veelal een sterk afwijkende inslag. Bij muziek bijvoorbeeld gaat het niet om het verspreiden van fysieke exemplaren, maar veeleer om de primaire vorm van exploitatie van de geluidsopnamen.

Aparte categorie zijn de selectieve distributieovereenkomsten waarbij de goederen alleen via bepaalde kanalen worden aangeboden. Dit speelt bijvoorbeeld bij Parfums en andere luxe producten. Het is toegestaan om binnen bepaalde grenzen de EU markt op te splitsen.

Er spelen veel juridische issues bij distributiecontracten, nog afgezien van de commerciele punten. Belangrijk is om bij onderhandeling ook oog te hebben voor de situatie na beeindiging van het contact. Met name bij langlopende overeenkomsten is dit van belang.